Edu Faktura

Jak wiadomo, środki trwałe to tylko i wyłącznie środki materialne. Nie mogą być nim prawa autorskie, majątkowe, licencje, własnościowe, użytkowe itd. Ważne, przedmioty należące do przedsiębiorstwa, które maja być uznane za środki trwałe, spełniały warunki, według których definiuje się owe środki. A zatem podstawowym kryterium musi być długi czas użytkowania (minimum 365 dni) takiego aktywu. Drugi warunek to właśnie wspomniana rzeczowa, namacalna postać środka. Wobec tego należy wykluczyć z wszystkich przedmiotów, które mają być uznane za środki trwałe, wartości niematerialne i prawne. Trzecim kryterium, które jest składową definicji środka trwałego, to zdatność do użytku. Oznacza to, że dany przedmiot musi być przydatny, używany w danym przedsiębiorstwie. Wszystkie środki trwale, znajdujące się w posiadaniu lub użytkowaniu danego zakładu, powinny być odnotowane w dokumentach księgowych (tak zwany dowód księgowy OT o przyjęciu środka trwałego). W ten sposób określa się jego sposób eksploatacji, jego przeznaczenie,  osobę odpowiedzialną za dany przedmiot oraz miejsce lub teren, na którym zwyczajowo powinien być użytkowany. Środki trwałe muszą być właściwie opisane, gdyż ma to znaczenie dla określania majątku przedsiębiorstwa. Pozwala to też uniknąć nieporozumień związanych z podatkami, o licznych przykładach których można poczytać na każdym rzetelnym forum o podatkach. O środkach trwałych w świetle ustaw podatkowych mówi się głównie ze względu na pojęcie amortyzacji owych środków.

Comments are closed.